Bhenoisky

at sobra nga akong nasanay sa keyboard ni Mac… nakakaloka! instead na ctrl key lagi kong napepress ang alt.. kaloka.. nangangarag tuloy ako.. lalo kanina habang may kausap ako, di ko malaman kung san ko na type yung fax number ng kausap kong company.. hahahahah buti kamo natandaan ko.. yun pasok naman sa banga.. :D

Did you ever walk in a room and forget why you walked in? i think that’s how dogs spend their lives…

Miss ko na ang pinas.. eto gumagawa ako ngayon ng Operation Manual ng Bar namin dito sa Hotel.. :D woot woot!

nakakalungkot isipin na sa pag tulog mo ngayong gabi sa kama mo, sa bahay mo, sa lugar mo, sa bansa mo ay ang huling gabi na.. sunod mo nalang siyang matutulugan at masisilayan ay sa iyong pagbabalik…

malungkot… masaya… nakaka excited… nakakak kaba… ano pa nga ba ang dapat kong madama? tanging dalangin lang ay kapanatagan at mapawi ang aking pangamba.. ganun pa man sa kabilang banda, sa tumblr nalang tayo magkita kita..

paano mo nga naman tatangkilikin ang sariling atin kung di mo man lang ito maabot..? dava?

kanina pauwi na kami ni @redmichio sa kalagitnaan ng napaka lakas na ulan.. nag-antay kami ng taxi  na maari kong sakyan pauwi sa gilid ng post office para naman malapit sa paradahan ng mga FX pa Paranque kung saan siya sasakay. salamat sa pag papayong.. hahaha.. ehdi yun na nga.. since ang mga pinoy, yumayaman ng bigla kapag umuulan, wala akong makuhang taxi. kung hindi may sakay, namimili din kasi ng pasahero ang mga taxi.. mukha bang hindi ako magbabaya? hahaha

anyhoo.. ending, napasakay kami sa kalesa.. 200 lang daw kasi papuntang Kalaw cor. Roxas Blvrd. ang dalwang bakla, nag enjoy naman.. pakaway kaway.. hahaha habang yung ibang mga commuters pauwi sa kanilang mga bahay ay hindi makagalaw sa mga sinisilungan nila.. hahaha in all fairness ibang level ang joy ride na yun sa kalesa.. pero eto na! nung bumaba na kami at pagka abot ng 200php, ay! dai! 200php daw ang isa! hahahaha.. buti nalang milyunaryo ako kanina.. at nakapag bayad kami.. 400! tinalo pa ang taxi! hahaha anyhoo, choice naman namin yun.. hahah and nag enjoy naman kami..

pero naman, paano naman maaabot ng iba nating mga kababayan ang ganung kalaking pamasahe sa napaka lapit na lokasyon… di bale siguro kung dayuhan ka noh, maiintindihan ko pa kung bakit mahal ang pamasahe.. 

gaga lang namin kasi di din namin nilinaw ang usapan.. pero wag naman sanang ganun…  paano tayo malalapit sa sariling atin at pano natin matatangkilik kung tayo mismo hindi natin kaya itong maabot… :) wag naman sana tayong maging dayuhan sa sarili nating bayan…

redmichio:

….

meron, meron… hahah